Minari (biljka koja potiče iz istočne Azije se zove
punim imenom Oenanthe javanica, minari je korejski
naziv, najčešće je jedu u Indiji, Japanu i Južnoj Koreji) je američki
film od prošle godine, veći broj kritika pozitivan i dobitnik
mnogobrojnih nagrada. Film je polubiografske prirode
(reditelj Li Ajzak Čung je odrastao na ruralnom delu Amerike,
a porodica potiče iz Južne Koreje).
Film sa prevodom https://www.filmovi.me/minari-2020.
U osamdesetim godinama prošlog veka, korejsko američka
porodica Ji se preselila iz Kalifornije u
Arkanzas u nadi da će imati bolji život i uspeti voditi svoju
farmu...
Film je na korejskom i engleskom, a da je film bio samo
na engleskom, ne bi mi bio upečatljiv, posebno emotivne jačine i
bitnosti pouke istog.
Stiven Jeun (Džejkob Ji), Han Jeri (žena Monika), Alan Kim
(sin Dejvid) i Noel Kejt Čo (ćerka En) su sjajno glumili porodicu
koja promena grada donela kao pojedincima i porodici mnogo
emotivno važnih promena.
Sporednih likova je veoma malo u filmu, a najbolja definitivno
bila Jun Judžung kao baba Sunja. Obično, likovi baba bi bile
dosadne, povučene u centru pažnje ili tračare, a njen lik
bio netipičan prikaz starijih članova porodice na filmskom
platnu. Jedna od scena sa Dejvidom i babom će vas naterati na
blag smeh.
Lik Vila Patona (Pol, jedan od retkih prijatelja porodice Ji)
na početku bio čudno bezvezan zbog svoje jake verske fanatičnosti,
ali vremenom bio ok.
Ovde je priča o manjini u Americi koja u vreme radnje
(osamdesete) imala oko 354.000 stanovnika (danas je brojka
drastično veća), realizam scenarija mi se mnogo dopao (bio bi
film bezveze da je bila tralala priča o američkom snu iz ugla
stanovnika koji dolaze iz druge države), reka gde će biti jedan
od najvažnijih subjekata filma i lokacija filma su prelepe
(film se snimao u oklahomskoj Tulsi).
Ocena 10
